ترمين : تير مىاندازى تو يكزن حاضر در زمان آينده مؤنّث حاضر ترميان : تير مىاندازيد شما دو زن حاضر در زمان آينده ترمين : تير مىاندازيد شما زنان حاضر در زمان آينده متكلّم وحده ارمى : تير مىاندازم در زمان آينده متكلّم مع الغير نرمى : تير مىاندازيم در زمان آينده و اصل « يرمون » يرميون بوده پس آنچه در « رضوا » بجاى آورديم در آن نيز جارى كرديم . متن : و هكذا حكم ما كان قبل لامه مكسورا كيهدي و يناجي و يرتجي و ينبري و يستدعي و يرعوي و يعروري . و تقول : يرضى ، يرضيان ، يرضون ، ترضى ، ترضيان ، يرضين ، ترضى ، ترضيان ، ترضون ، ترضين ، ترضيان ، ترضين ، ارضى ، نرضى . و هكذا قياس كلّ ما كان قبل لامه مفتوحا نحو يتمطّى و يتّصابى و يتقلسى . و لفظ الوادة المؤنّث فى الخطاب كلفظ الجمع في بابى يرمي و يرضى و التّقدير مختلف فوزن الواحدة تفعين و تفعين و وزن الجمع تفعلن و تفعلن . ترجمه : و همچنين است حكم فعلى كه حرف قبل از لام الفعلش مكسور باشد مانند : يهدي ( هدايت مىكند ) و يناجي ( مناجات مىكند ) و يرتجي ( اميدوار است ) و ينبري ( اعتراض مىكند ) و يستدعي ( مىخواند ) و يرعوى ( بازمىدارد ) و يعروري ( سوار اسب عريان شد ) .